چرا نماز ظهر و عصر را باید آهسته خواند، در صورتی که در آیه ۱۱۰ سوره اسراء خداوند به پیامبر فرمود که نمازت را نه بلند و نه آهسته ، بلکه مابین این دو بخوان؟

پاسخ اجمالی

این آیه مورد استشهاد – حتی اگر معنایش نماز باشد و نه مناجات چنانچه در برخی تفاسیر آمده- در مورد صدای بسیار زیاد و کوتاه بودن آن است.
در روایات آمده است:


الف. اسحاق بن عمار از امام صادق(ع) نقل می‌کند: جهر به نماز یعنی بلند کردن صدا و تخافت یعنی صدایی که با گوشَت نمی‌شنوی پس صدایت در نماز بین این دو باشد (نه داد و هوار باشد و نه حدیث نفس).‏[۱]


ب. همچنین، آن‌حضرت در تفسیر آیه مذکور فرمود: اخفات صدایی است که خودت هم نشنوی و جهر به نماز، یعنی صدایت را بیش از حدّ بالا ببری.[۲]
بر این اساس، معنای آیه شریفه این است: در نمازهای صبح و مغرب و عشاء که باید نماز را بلند بخوانیم، نباید صدایمان از حدّ متعادل بلندتر باشد و به داد و هوار تبدیل شود، همچنین در نماز ظهر و عصر که باید آهسته خوانده شود، نباید به حدّی کوتاه باشد حتی خودمان هم صدای خویشتن را احساس نکنیم.

 

منبع:اسلام کوئست


[۱]. «عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) فِی قَوْلِهِ: وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِکَ وَ لا تُخافِتْ بِها قَالَ: الْجَهْرُ بِهَا رَفْعُ الصَّوْتِ- وَ التَّخَافُتُ مَا لَمْ تَسْمَعْ بِأُذُنِکَ- وَ اقْرَأْ مَا بَیْنَ ذَلِک»، قمى، على بن ابراهیم‏، تفسیر القمی، محقق، مصحح، موسوى جزائرى، طیّب‏، ج ‏۲، ص ۳۰، دار الکتاب، قم، چاپ سوم، ۱۴۰۴ ق‏.

[۲]. «عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِکَ وَ لا تُخافِتْ بِها قَالَ الْمُخَافَتَهُ مَا دُونَ سَمْعِکَ وَ الْجَهْرُ أَنْ تَرْفَعَ صَوْتَکَ شَدِیداً»، کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافی، محقق، مصحح، غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج ۳، ص ۳۱۶، دار الکتب الإسلامیه، تهران، چاپ چهارم،  ۱۴۰۷ ق.